Hyundai ix35 2.0i CVVT automaat (2WD)

November 2010

Koreaans offensief

Een paar jaar terug zijn met name een paar Koreaanse producenten in een gat gesprongen, dat tot die tijd vooral opgevuld werd door compactere MPV’s, zoals de Renault Scénic. Kia kwam met de Sportage en Hyundai met zusje Tucson. Ze zagen er wat terreinvaardiger uit, een beetje stoerder ook en ze waren verkrijgbaar met 4x4 techniek. Dat de meeste afnemers voor de voorwiel aangedreven versie kozen maakte niet veel uit, die moesten een forse caravan toch ook wel kunnen trekken. Dat de onderhuidse techniek geenszins in alle gevallen die ogenschijnlijke belofte van goede caravantrekker waarmaakte deed daar niets aan af. Veel caravanners zweren ondertussen bij dit soort auto’s.

Inmiddels zijn deze modellen compleet vernieuwd en ze mogen zich wederom verheugen in een grote populariteit, niet in de laatste plaats omdat het ontwerp flink onderhanden is genomen door Europese designers.

De trekkersscore met daarnaast de trekkrachtgrafiek

SUV of cross-over

De opvolger van de Hyundai Tucson is de ix35. Hij is zeker aardig gelijnd voor een SUV, Hyundai rept liever van een cross-over, de verhoudingen kloppen beter dan bij de Tucson. Vloeiender lijnen bepalen nu ook dit segment. Je moet echter wel een paar keer kijken of je nu een ix35 ziet, of een Ford Kuga of een Subaru Forester. Maar ja, ik ben geen kenner. Hij is langer, lager en ook breder geworden. Lomp kun je de ix35 dus niet noemen ook niet in de dagelijkse omgang. Met een draaicirkel van slechts 10,6 m is het handig boodschappen doen. Lager? Ja, maar de instap is prima, zoals bij een SUV dus, en ook het voordeel van een hogere zit en daardoor een betere overzichtelijkheid is zoals het een SUV betaamt. De afwerking in het interieur is goed, maar je moet houden van het aluminiumlook plastic op het stuurwiel met links functies voor het standaard audiosysteem (aux, usb en i-pod) en rechts de cruise control. Die CC vertoonde wat kuren overigens. Ergonomische missers ben ik niet tegengekomen of het moeten een paar verdwaalde knoppen zijn zoals die van de boordcomputer. Een draaiknopje zou handiger zijn dan een zoveelkeer druktoetsje waardoor je te lang geneigd bent op het schermpje te kijken en niet op de weg. De uitrusting van de standaard ActiveVersion (€ 24.495) is zonder meer compleet te noemen met onder meer ESP met DBC en HAC (waarover later meer), 6 airbags, afstandsbediende portiervergrendeling, airco, tweezijdig verstelbaar stuurwiel, boordcomputer en 16" lichtmetaal. De testauto was de op een na compleetst uitgevoerde StyleVersion. Die kost € 2.300 meer en dan krijg je o.a. dual zone climate control, cruise control, mistlampen, verwarmbare spiegels, dakrails, lendensteun, deels leren stuur en bekleding en 17" velgen. 

De testauto had nog een paar lekkernijen zoals een navigatiesysteem met achteruitrijcamera voor gemakkelijk aankoppelen (€ 1.495) en een automatische 6-traps transmissie (€ 1.995). Een vaste trekhaak met 13-polige aansluiting komt op € 878. Een afneembare is € 160 duurder. 4WD is een optie die een investering vergt van € 2.995.

Makkelijk aankoppelen...

De testauto vertegenwoordigt al met al een waarde van om en nabij de 31.000 Euro. En dat is gewoon hartstikke netjes.

Ergonomie

De stoelen zijn in hoogte verstelbaar maar de zitting kantelen is er niet bij, ik had dat prettiger gevonden gezien mijn lengte. Net lang genoeg dat zitgedeelte. Vrij vlak die zitting en ook de rugleuning omsluit je niet echt, maar het stroeve leer voorkomt dat je wegglijdt. Een goede zit is zonder meer te verkrijgen omdat het stuur niet alleen in hoogte maar gelukkig ook axiaal te verstellen is. Maar net voldoende trouwens naar mijn smaak. Het uitzicht op de klokkenwinkel is goed met middenin de snelheidsmeter en toerenteller twee kleinere digitale klokjes voor brandstof en temperatuur. De display van de boordcomputer geeft o.a. het actuele verbruik aan door middel van een digitaal schuifbalkje met literaanduiding in stappen van 5. Daar heb je dus niets aan. Overigens was het gemiddeld testverbruik over 278 km een niet geringe 16,2 l/100 km (1:6,2). Het waaide echter heel heftig en het was een test tenslotte... Ik vermoed dat bij 'normaler' caravangebruik het toch moeite zal kosten zuiniger te rijden dan 1:7,5. De aangekoppelde Kip is namelijk beter gestroomlijnd en smaller (2.20 m) dan de huidige meer gangbare caravans van dit kaliber. 

Onderhuids

Deze ix35 wordt via de voorwielen aangedreven door een tweeliter benzinemotor die bij 6200 rpm tot een respectabele 163 pk komt. Het motorkoppel is maximaal 194 Nm bij het hoge toerental van 4600. Dat belooft niet veel goeds zou je zeggen zo'n hoogtoerig apparaat met 1450 kg aangehaakte caravanmassa. Nou dat valt wel mee hoor. De motor is soepel en het koppel is redelijk vlak. Je merkt slechts een geringe (extra) toename in voorwaartse drang vanaf dik 4000 rpm. Ik vermoed dat ook al bij 3300 rpm een groot percentage van het koppel geleverd wordt. Je verwacht echter al dan niet onbewust meer van 163 pk. 

De automaat schakelt bij kickdown door bij een kleine 6000 toeren, dus de redline op de toerenteller (6500) wordt nimmer gehaald of je moet handmatig schakelen. Is dan de 2.0 CVVT te zwak voor een dergelijke caravan? Hmm, nee maar echt flitsend gaat het niet. Je moet - en dankzij de automaat gaat dat makkelijk - regelmatig de zeilen flink bijzetten. Dat deed ik dan ook en het resulteerde in het hierboven vermelde verbruik. De automaat heeft zes versnellingen, maar met een caravan zijn alleen de eerste vijf van toepassing. Het is een traditionele automaat met een koppelomvormer, in eigen huis ontwikkeld. Het ding doet z'n werk absoluut naar behoren en schakelt ook bij full throttle soepeltjes over. Hij is goed bespeelbaar met het gaspedaal en af en toe verschijnt er een groen ECO lampje op het dashboard. Uit- of inschakelen van die functie heb ik niet kunnen ontdekken, de knop ontbreekt. Toch is er dat lampje...

In het handboek staat dat je bergop je snelheid tot 70 moet beperken of het geldend maximum niet moet overschrijden en je hem in D moet laten staan. In Noord- en Zuid-Holland zijn weinig bergen dus dat nemen we maar voor kennisgeving aan. Op Caravantrekker.nl rekent u uit dat op een typische lange snelweghelling zoals in de Ardennen deze Hyundai goed met 90 km/u presteert, zonder stress. Hij kan namelijk 103 km/u halen. De 3e trap kiest de automaat dan en het toerental is bijna 4500. Is dat veel? Nee. Technisch niet, maar ook voor uw gevoel want de motor is stil en loopt als een zonnetje bij hoge toeren. Ik ben er van overtuigd dat de automaat het echt beter weet, dus laat asjeblieft de mogelijkheid tot handmatig een versnelling kiezen achterwege (bergop althans). Waarom benadruk ik dit aspect? De meeste automaten beperken de hogere versnellingen en schakelen zelf driftig tussen de lagere dan het gekozen verzet. Deze automaat doet dat bijna niet. Hij kiest een hogere bij het bereiken van het toptoerental en schakelt terug bij stilstand. Dat kan behoorlijk slecht uitpakken wanneer je handmatig kiest voor laten we zeggen de 6e versnelling op de snelweg en er is weerstand door bijvoorbeeld de wind en je rijdt ook nog op cruisecontrol... De automaat blijft het dan in de 6e proberen. Plankgas bij veel te weinig toeren.

Hollandse herfst

Vlakke weg en 163 pk. Dat moet toch prima prestaties opleveren? Ja, in ieder geval zonder meer voldoende. De eerste testdag was het echt herfst met winkracht 7. Je kunt dan toch tegen de 100 aanhouden op de snelheidsmeter die overigens een praktisch constante afwijking van slechts 3 à 4 km vertoonde. De automaat kiest dan de 4e versnelling en dat levert een toerental op van een kleine 4000. Veel is er dan echt niet over en het verbruik is gigantisch. Gelukkig geeft de boordcomputer dat dan slecht aan want hoger dan 20l/100 km kan toch helemaal niet? Echt wel... Je kunt dus gewoon goed meekomen met de vrachtwagens en - heel belangrijk - dat hoge toerental is niet storend want het geluid is echt goed gedempt. Het is sowieso een stille comfortabele auto. De vering is stug genoeg zonder te hard te zijn. Met caravan op slecht wegdek is het comfort ver te zoeken, maar dat ligt meer aan de caravan en zijn kogeldruk van rond de 90 kg. Ja, dat is 10 kg meer dan toegestaan. De combinatie ligt echter met die kogeldruk prima horizontaal en hulpveren zijn dan ook niet snel nodig. Hyundai levert die naar wens overigens wel en adviseert die ook omdat een aantal klanten niet tevreden zijn over de stabiliteit en stuurgedrag van hun ix35. Ik ben van mening dat hulpveren niets toevoegen en het genereuze aanbod de auto halverwege de test te voorzien van die hulpveren heb ik dan ook bewust afgeslagen. De koplamphoogte één standje terug is voldoende maar het grootlicht richt zich op de bomen (bij de testauto althans). De stabiliteit is echt voldoende en toen op de tweede dag de wind wat was gaan liggen heb ik hopelijk geen snelheidscontrole gehad. Nee, de ix35 2.0 automaat is geen racer en je moet moeite doen om boven de 110 uit te komen zonder overdreven hoge toeren te draaien - hij gaat dan naar de 4e versnelling. Desondanks met 120 op de teller en op m'n eigen gps was dat 117 km/u was er geen sprake van beginnende slingeringen of erger. Maar het geheel voelt gewoon beter aan als je je beperkt tot tegen de 100 of met de toegestane snelheid in Nederland. 93 dus op de meter van deze ix35. Het vooraf gemaakte Trekkrachtrapport bevestigde overigens de geconstateerde prestaties.

Besturing en stabiliteit

Goed de auto zelf laten sturen is een vereiste. De besturing is licht, ook op hogere snelheden en redelijk direct. Je moet dus eigenlijk niet corrigeren dan. Er zijn bestuurders die daar moeite mee hebben maar in mijn ogen ligt dat toch aan de stuurbewegingen al dan niet noodzakelijk gemaakt of zo gevoeld vanwege een niet goed beladen caravan. De testcaravan was m'n eigen Kip en dat was bewust omdat ik die ken in verbinding met o.a. mijn eigen auto, een Volvo V70 classic diesel. Die weegt 160 kg meer en de besturing daarvan is ontegenzeggelijk vleselijker en rustiger. Dat neemt niet weg dat de Hyundai met deze qua gewichtsverhouding aan de grens zijnde Kip niet gestuurd wordt door de caravan op secundaire 'ronde' wegen of op de snelweg bij flinke wind. De auto stond op Hankook Optima rubber in de maat 225x60/17H. Dat is een maatje breder en lager dan gemonteerd wordt onder de Active versie.

Elektronische vangnetten

Het ESP is standaard uitgebreid met DBC en HAC. Downhill Brake Control is een terreingadget en remt de auto bij lage snelheden vanzelf af tot 8 km/u en Hill-start Assist Control houdt de combinatie twee seconden stil op een helling. Dat werkt prima op de steile helling bij antislipschool Slotemakers. De tractie (deze ix35 heeft voorwielaandrijving) is ook onder natte omstandigheden voldoende. ESP, het standaard aanwezige elektronische stabiliteitsprogramma kan niet voorkomen dat de auto fors onderstuurd rechtdoor gaat op de gladde cirkel. ESP leek helemaal niet in te grijpen daar, ook omdat je via een controlelampje van de werking op de hoogte gebracht zou moeten worden. Niets van gezien. Een reguliere uitwijkproef die het ESP mogelijk wel zou kunnen activeren heb ik niet uitgevoerd, mede omdat ik nog niet genoeg gespaard heb voor een nieuwe caravan... Trailer Stability Control is niet leverbaar.

Conclusie

De automaat mag 1600 kg trekken, de handgeschakelde maar liefst 1900 kg. Wij adviseren vanwege de stabiliteit en veiligheidsreserve en zeker voor de niet-automaat vanwege de berekende prestaties op hellingen een maximaal trekgewicht van 1400 kg en dan heb je aan de ix35 2.0 CVVT een adequaat presterende, rijk uitgeruste en niet te dure trekker, die er voor z’n soort bovendien goed uitziet.

.